Bozcaada'nın Gazetesi          
Nisan 2009-Ekim 2009
Yıl: 6 Sayı: 45-47

Çavuş ve şarapçılık üzüm üretimi ve satış durumu, gelecek yıllarda daha vahim bir durumun sinyalini mi veriyor? Geçen sene Bozcaada'dan giden üzümler 976 ton iken, bu sene bu rakam 550 tona düştü. İç piyasadan Ataol şarapçılığın 300 ton üzüm alması durumu biraz kurtardı. Bu rakamlara sadece kooperatif aracılığıyla satılan üzümler dahil olanlar. Kooperatif dışı yapılan satışlar hakkında net bir bilgimiz yok. Çavuş üzümünde ise bu yıl çok fazla bir değişiklik olmadı. Bu yıl 42 bin kasa üretim gerçekleşti. Geçen yıl ise 40 bin kasa gerçekleşmişti.
Bağlara kim bakar? Bağ bakımının git gide pahalanması, pazarın az olması, yapılan masrafların geri dönüşünün azalması bağcılığın başlıca sorunlarından. Kimi "İstanbullular'' bağlarına kendileri bakamıyorlar. Baktıracak insan da bulamıyorlar. Adalılarda bakmak istemiyor. Çünkü getirisi yok.
Üzümün getirisi az olsa bile adalı kendin bağdan kopmaz. Bu adalılar için geleneksel bir iştir ve bir yaşam tarzıdır. Başkasının bağına baksa bile yaptığı masrafları kurtarmadığı için, üzümü para etmediği için, emeğine acıdığı için bakmıyor. Dolayısıyla zamanla bağlar bakımsızlıktan hastalanıyor, kuruyor ve sökülüyor. Böylece boş arazi oluyor. Ne olur... En fazla zeytin dikilir, çim ekilir ya da adaya yakışmayan peyzaj mimarileri uygulanır. Durum gösteriyor ki zaman içinde bu tutum bağların parsellenip parsellenip yabancılara satılması sonucu yok olma aşamasına gelecek. Hükümetin uyguladığı şarap politikası yani yüksek ÖTV uygulamasından dolayı eğer bir çözüm bulunmadığı takdirde bazı şarapçılar yavaş yavaş şarapçılığı bırakabilirler.